برای کودکم

نمیدونم ایده داشتن این وبلاگ از کجا اومد . از کتاب نامه برای کودکی که هرگز زاده نشد ، از سریالی که مادری رو به صحبت با کودکش توی رحمش نشون میداد و یا از غم من .! هر چی که بود امروز جاری شد . با تمام حسم ، امروز تو توی ذهنم اومدی توی خاطرات من ، خاطراتی ار زمانی که هنوز اتفاث نیفتاده . امروز مثل هر روز به یادت اقتادم به یاد دختر چشم زمردیم. خواستم که توی وبلاگم از تو بنویسم اما دیدم چقدر حرف دارم برای گفتن پس تصمیم گرفتم که این وبلاگ رو برای تو ، برای کودکی که هنوز زاده نشده بنویسم/ ...

امشب پی بردم که وجود داری : بسان قطره ای از زندگی که از هیچ جاری باشد . با چشم باز، در ظلمت محض دراز کشیده بودم که ناگهان در دل تاریکی، جرقه ای از آگاهی و اطمینان درخشید: آری، تو آنجا بودی . وجود داشتی . گویی تیری به قلبم خورده بود . از کتاب"نامه به کودکی که هرگز زاده نشد"اثر خانم اوریانا فالاچی