خدا حافظ بچه !

چشم زمردی من ،

نوشتن این متن خیلی برام سخته اما می نویسم با قلبی پر از درد . خواسنتیِِ من نازکم ماهکم ، تو که مخاطب همیشگی درد دل هامی می دونی که چقدر به تو و بودنت فکر کردم ، چقدر از نداشتنت ترسیدم ، هر مردی که تو زندگیم اومد اولین صحبتم حرف از تو بود اما گل من گل بی مانند من ، میدونی که امید و تلاش رمز پیروزی ِ اما تو فقط می تونی و البته باید تلاش کنی ولی گاهی نمی تونی با تمام تلاشهات چیزی رو عوض کنی یا اون طوری که می خوای تغییرش بدی .

ماه تابانم ، رویای جاودانه من ، از تو گذشتم با همه درد تا بتونم زندگی کنم تا شاید بتونم به زندگی های دیگه کمک کنم ، تو رو با حسرتی جاودانه همیشه توی قلبم نگه میدارم .... نوشتن بیش از این سخته چشم زمردی من

خداحافظ رویای مقدس من ، خدا حافظ بچه ی من