بدون عنوان

نازنينم ، من چه كار كنم كه اين همه وجودم بودنت رو ميخواد. اين همه كار زياد و نداشتن هيچ وقتي براي فكر كردن به تو چيزي رو عوض  نكرده ، كوچكترين فرصتي ميايي توي ذهنم و دلم رو پر پر ميكني ، دوباره تصميم هاي احمقانه به اميد رسيدن بهت و دلتنگي اي كه بيشتر و بيشتر ميشه . 

چشم زمردي مامان ، هنوز هم نفهميدم چرا همه مردهايي كه تو زندگي من ميان چشم هاي رنگي دارند , وقتي هبچ انتخابي از طرف نيست و من هر بار ساده لوحانه به ديدن چشم هاي زمرديت اميدوار م ميشم . 

گل نازم , ميشه دعا كني اين نبودنت تموم بشه? ميدوني گلكم تلاشم براي فرزندخواندگي هم تو اين شرايط خيلي بعيد به نظر مياد , با پاسپورتي كه هيچ اعتباري براي دنيا نداره , تلاشم به دور باطله! 

اما زيباي خفته من ، شور ديدنت هنوز اميد قلبمه اميدي كه قلبم رو اين چنين گرم و پر شور به تپش وا داشته ، بودنت رو انتظار ميكشم با تمام اميد و نا اميدي.